20. Vlaamse onafhankelijkheid: allemaal goed en wel, maar worden we daar ook beter van?

Als we ons niet vergissen was het Jos Geysels - politiek secretaris van het ter ziele gegaan en aan België verknochte Agalev - die ooit schamper opmerkte: “Wie zegt dat als België barst, de zon hier morgen elke dag schijnt, maakt de mensen wat wijs”. Dat noemen ze dus een waarheid als een koe… Wij hebben dat alvast nooit gezegd en aan niemand wijsgemaakt.

Het is juist dat Vlaamse onafhankelijkheid niet àlle problemen, en zeker niet van de ene dag op de andere, zal oplossen. Het is géén mirakeloplossing, maar wel een krachtige remedie tegen ‘de Belgische ziekte’ van communautaire spanningen, eindeloze onderhandelingen en onzalige Belgische wafelijzers en compromissen.

Vlaamse onafhankelijkheid kan en zal ons alvast de mogelijkheid geven de specifieke problemen van Vlaanderen aan te pakken, met eigen klemtonen en een doelgericht beleid. Met een beleid dat niet meer gesaboteerd wordt door onwillige Waalse partners, maar dat beantwoordt aan de specifieke noden, aan de behoeften en vragen van Vlaamse werknemers en werkgevers, aan de wil van de Vlaamse kiezer.

We denken daarbij aan een eigen pensioen- en gezinsbeleid, een kordate aanpak van de criminaliteit, krachtige stimulansen voor Vlaamse ondernemingen en KMO’s, een streng maar rechtvaardig integratiebeleid, de aanpak van het mobiliteitsprobleem…

Vlaamse onafhankelijkheid hoeft ook helemaal geen bedreiging te zijn voor onze Waalse zuiderburen. Integendeel. Ook zij hebben immers hun eigen problemen die een gerichte aanpak vragen. Meer zelfs: het voortbestaan van de Belgische structuren en transfers belet dat het roer in Wallonië wordt omgegooid. Hoe paradoxaal het ook mag klinken, de Waalse economie kan er alleen maar terug bovenop komen als we de miljardentransfers stopzetten. Alleen dàt kan ervoor zorgen dat de Waalse politici eindelijk hun verantwoordelijkheid opnemen en de puinhoop die zij er al die jaren van gemaakt hebben, beginnen op te ruimen.

De Vlamingen zijn géén vragende partij voor alweer een Belgisch rondje staatshervorming, waarbij de Vlamingen altijd een zware prijs moeten betalen voor wat hen eigenlijk gewoon toekomt. Wat ons betreft, is er maar één uitweg uit het Belgische moeras en dat is een zelfstandige Vlaamse staat binnen Europa!

“De Waalse werkloosheid is een schande die de Waalse ministers uit hun slaap zou moeten houden.”

Prof. Pestieau, Waals professor Economie, in Het Nieuwsblad van 20 mei 2005

 

“Zodra het met België is afgelopen, hebben we staatsgrenzen en dan is hetgedaan met dat wederzijds getreiter dat nergens toe leidt.”

Paul-Henri Gendebien, voormalig voorzitter van het Rassemblement Wallonie-France,

in Gazet van Antwerpen van 20 maart 2002

 

“De transfers houden het land weliswaar bij elkaar maar ze moedigen geen energiek antwoord aan op de economische problemen van Wallonië. De Waalse politici concentreren zich vooral op de eeuwige zoektocht naar meer geld in plaats van te mikken op meer ondernemerszin.”

Prof. Capron, Waals professor Economie, in Het Nieuwsblad van 20 mei 2005

 

“In Wallonië worden alle economische projecten geëvalueerd op basis van politieke criteria. De vraag is vaak niet of het jobs oplevert, maar welke lokale socialistische baron de vruchten kan plukken.”

“Wallonië is armer dan Vlaanderen, toch kosten de kabinetten er de helft meer. Dat is toch niet normaal. Kijk naar het aantal ambtenaren. Als je het onderwijs en de non-profit buiten beschouwing laat, is er in Wallonië één ambtenaar voor vijf werknemers in de privé-sector. In Vlaanderen is dat één op tien. Is de Waalse administratie dubbel zo efficiënt als de Vlaamse? Ik heb daar in elk geval nog niets van gemerkt.”

MR-senator Alain Destexhe in De Standaard van 20 juni 2005

 

Terug naar menu