8. Is België wel een democratie?
Natuurlijk, zal u op het eerste gezicht zeggen, wat een vraag.
Het lijkt wel een provocatie, maar dat is het bij nader inzien
niet. En dan hebben we het nog niet eens over politieke
processen en de beknotting van de vrije meningsuiting, maar
gewoon over harde cijfers en feiten.
Wist u dat er voor een parlementaire zetel in Vlaanderen veel
meer stemmen nodig zijn dan voor dezelfde zetel in Wallonië?
In 2003 kostte een Vlaamse zetel gemiddeld 45.000 stemmen,
een Waalse zetel maar 37.000 stemmen. Eén en ander zorgde
er voor dat de VLD toen meer dan een miljoen stemmen nodig had
voor 25 Kamerzetels, terwijl de PS aan 850.000 stemmen genoeg
had om ook 25 zetels te behalen. Met 200.000 kiezers werd de
N-VA vertegenwoordigd door 1 parlementslid. Met hetzelfde aantal
stemmen sleepte Ecolo maar liefst 4 zetels uit de brand. Het
democratische principe ‘one man, one vote’ blijkt in België een
rekbaar begrip…
En dat is nog niet alles. Daarnaast zijn er nog de pariteit
(gelijke vertegenwoordiging in de regering), bijzondere
meerderheden en zogenaamde ‘alarmbelprocedures’ om te
verhinderen dat de Vlamingen van hun numerieke meerderheid
gebruik zouden kunnen maken. Om een aantal wetten goed te
keuren, is een tweederde meerderheid nodig in beide Kamers, en
daarbovenop nog eens een gewone meerderheid in elke taalgroep.
Al die maatregelen zijn erop gericht om de democratische
Vlaamse meerderheid uit te schakelen of aan banden te leggen.
Want als Vlaanderen zijn meerderheid gebruikt, barst België.
Elio Di Rupo gaf dat in de marge van het dossier Brussel-Halle-
Vilvoorde zelfs openlijk toe in een interview met Het Laatste
Nieuws. Op de suggestie van de journalist dat de Vlamingen als
het er op aankomt nog altijd gewoon hun meerderheid in het
parlement kunnen gebruiken om de splitsing door te voeren,
antwoordde Elio: “Dat zou dan het einde van België zijn”. De
journalist kaatste de bal terug met de opmerking: “Dat zou
democratie zijn”. Waarop Di Rupo zei: “Dan zal de democratie het
einde van België zijn”… Eigenlijk moeten we Elio Di Rupo
dankbaar zijn voor zoveel duidelijkheid. België is geen
democratie. Voor één keer gaan we Di Rupo niet tegenspreken.
“De zes miljoen Vlamingen, die al grondwettelijk geketend en
gekluisterd waren door bijzondere meerderheidsregels en de
taalpariteit in de ministerraad, zijn nu helemaal een
politieke minderheid geworden. InBelgië kan een rechtmatige
en redelijke politieke doelstelling (bijvoorbeeld de
splitsing van B-H-V) niet meerlangs democratische weg worden
gerealiseerd.”
Journalist Mark Deweerdt in De Tijd van 14 mei 2005
Terug naar menu